“Wat ik mij nog kan herinneren, is dat we uiteindelijk ‘doei’ tegen haar moesten zeggen”
De 13-jarige Abby vindt het moeilijk om te bevatten dat haar moeder er al vijf jaar niet meer is. “Wat ik mij nog kan herinneren, is dat we uiteindelijk ‘doei’ tegen haar moesten zeggen.” Abby herinnert zich dat haar moeders gezicht en tong waren opgezwollen door de ziekte en ze ‘nauwelijks meer kon praten’.
Dochter Jessy heeft op deze beladen dag een schilderij gemaakt van haar overleden moeder. Het schilderen maakte haar juist blij in plaats van verdrietig, omdat ze dacht aan de herinneringen samen. De rest van het gezin is onder de indruk. “Echt te gek Jessy”, aldus Simon. “Het lijkt echt op mama”, voegt Abby eraan toe. Het schilderij krijgt vervolgens een mooie plek aan de muur in huis.
Dan is het tijd om naar de begraafplaats te gaan. Alle zeven kinderen, ook de drie biologische kinderen van Simon en Lisa, hebben een windlicht gemaakt voor op het graf. “Ze ligt hier wel, maar ze zit ook gewoon in mijn hart”, stelt Abby als ze eenmaal zijn aangekomen. Ze bezoekt het graf af en toe. “Het is fijn om hier te komen, maar het is niet dat het per se nodig is.”
Lisa is zichtbaar geëmotioneerd als ze over haar zus praat. “Ze wilde absoluut niet dood en daar deed ze alles voor.” De kinderen waren de grootste drijfveer van haar zus, maar ze heeft hen maar kort meegemaakt. Lisa voelt zich daar soms schuldig over. “Ik krijg namelijk wel de kans om haar meiden te zien opgroeien.” Volgens Lisa is deze dag daarom extra beladen. “Iedereen heeft er net wat meer last van dan anders.”
Lisa en Simon vertellen in onderstaande video meer over de moeilijke periode, waarin ze besloten om de vier kinderen van haar zus en zwager in huis te nemen.
Een huis vol zie je iedere werkdag om 19.00 uur op NPO 1.
