“Vind je het goed als ik morgen antwoord?”
In het begin leek het allemaal nog één grote spirituele liefdesreis in Frankrijk. Walter liet zijn blote ziel en lichaam zien in de sauna, danste onder de sterrenhemel en ontving zijn eerste logés met open armen. Maar zodra Ingrid arriveerde, veranderde de sfeer drastisch. Walter voelde een ‘zware energie’ om haar heen hangen en leek zich ineens minder open te stellen.
Nadat Ingrid en Walter al hun frustraties eruit hadden geschreeuwd en Anne haar biezen had gepakt, besloot Ingrid haar kans te grijpen: het werd tijd om Walter eens stevig aan de tand te voelen.
Tijdens het eten vertelde ze over een telefoongesprek met haar dochter, waarin ze aangaf hoe lastig het was om echt contact met Walter te krijgen. “Ik vraag me wel af of je je überhaupt aangetrokken voelt tot mij”, zei Ingrid tegen Walter, terwijl ze hem toen nog wel zag zitten.
Maar een simpele ‘ja’ of ‘nee’ kreeg Ingrid niet. “Vind je het goed als ik morgen antwoord? Ik zit nu best wel met m’n verkoudheid”, antwoordde Walter. “Ik wil een goed, eerlijk en puur antwoord kunnen geven.” Maar Ingrid prikte direct door zijn woorden heen. “Eigenlijk vind ik je antwoord een beetje bullsh*t.”
Waar Anne eerder nog eieren voor haar geld koos en vertrok, besloot Ingrid te blijven om toch helderheid te krijgen. Maar de connectie tussen haar en Walter bleef uit. “Soms heb ik wel de indruk dat ze niet echt blij is”, gaf Walter aan. “Levensvreugde denk ik niet te zien.”
Hoewel de twee elkaar nog tijd en ruimte probeerden te geven, liep het spirituele pad langzaam dood. Ingrid raakte geïrriteerd door Walters ‘ogenschijnlijke egoïsme’ en vroeg zich hardop af of hij überhaupt wel op zoek was naar een partner.
Uiteindelijk besloot ze haar levensvreugde voor zichzelf te houden en verliet de B&B zonder Walter aan haar zijde.
